รีวิวหนัง สุขสันต์วันกลับบ้าน Take me home


 รีวิว สุขสันต์วันกลับบ้าน


ถือเป็นหนังผีอีกเรื่องที่เรียกเสียงฮือฮาจาก ตัวอย่างหนังที่ปล่อยออกมาก่อนหน้านี้ ได้ค่อนข้างมากเนื่องจากได้พระเอกระดับแม่เหล็กของวงการอย่าง “มาริโอ้ เมาเร่อ” มารับบทนำในหนังเรื่อง “สุขสันต์วันกลับบ้าน  Take me home ” หนังผีรับเทศกาลสงกรานต์ของปีนี้ ที่หลายคนรอที่จะชม (รวมถึงผมด้วย)   ผมนี่ถือว่าไม่ค่อยเห่อนะ แต่ตีตั๋วไปดูตั้งแต่วันแรก รอบแรก ที่หนังเข้าเลยจ้า (13 เมษ. 59)  ทั้งโรงนั่งดูกัน 3 คน ตอนแรกที่เข้าไปนั่งคือมี “ผมคนเดียว ทั้งโรง” แบบว่ากลัวผีสุดๆ ตั้งแต่หนังยังไม่เริ่มฉาย  พอหนังฉายไปได้สักห้านาที เริ่มดีหน่อย มีเข้ามาเพิ่มอีก 2คน (คนหรือเปล่า ไม่แน่ใจ??)


รีวิว take me home


หนัง “สุขสันต์วันกลับบ้าน” เริ่มเรื่องโดยเล่าถึง  “แทน” เด็กหนุ่มหน้าตาดี โดนรถชน จำไรไม่ได้อยู่ห้อง ICU พอฟื้นมา  จับพลัดจับผลู อีท่าไหนไม่รู้ (หนังก็ไม่ได้เคลียร์ประเด็นนี้ไว้ด้วย)   ได้เข้าบรรจุทำงานเป็นพนักงานในโรงพยาบาลซะงั้น  (บัตรประชาชนก็ไม่มี เป็นใครมาจากไหน ก็ไม่มีใครรู้  แต่โรงพยาบาลก็ยังรับเข้าทำงานด้วยนะ เออ …เอาเข้าไป) หลังจากนั้น “แทน” เกิดอยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร มาจากไหน เลยพยายามสืบค้นเองจากเน็ต หาเท่าไรก็หาไม่เจอ วันดีคืนดี ผีตนไหนก็ไม่รู้ (อีกล่ะ)  มาช่วยค้นจนเจอข้อมูล (แล้วผีจะมาช่วยค้นทำไม  คนดูอย่างเราก็ไม่รู้อีก เพราะหนังไม่ได้บอกอะไรไว้)  ว่าบ้านของแทนอยู่ไหน แต่ในข่าวบอกว่าพ่อของแทนได้ฆ่าตัวตายไปแล้ว  ทีนี้ “แทน” เลยอยากกลับบ้านไปหาครอบครัว แต่พี่แทนของเราไปแบบ “ขอลาออกจากงาน” เลยจ้า (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องลาออกด้วย ในเมื่อบ้านที่จะกลับไปก็ไม่ได้ไกล ในเรื่องนี่คือนั่งแทกซี่ไปได้)


รีวิว สุขสันต์วันกลับบ้าน


เมื่อไปถึงบ้าน “แทน” ก็เจอผีหลอก เจอผีหลอน มากันสารพัดผี สารพัดแบบ  ท้ายสุด เรื่องมันก็พันกันไปกันมา กลายเป็นว่าที่ดินที่บ้านของแทน ตั้งอยู่นั้น โดนคำสาปมาก่อนจากเจ้าของที่ดินรายเดิม ทีนี้ ผีก็มากันใหญ่ เลยจ้า ทั้งผีเจ้าของบ้านเดิม ผีนางรำ ผีญาติโกโหติกาของ “แทน” และ สารพัดผีโผล่กันออกมาสลอนเต็มจอไปหมด จนคนดูเริ่มมึน แต่ที่มึนมากเป็นพิเศษ ก็คือ วิธีการเล่าเรื่องในหนังเรื่องนี้ ซึ่งซับซ้อนซ่อนเงื่อนกันไปมา ย้อนขึ้นย้อนลง เดินหน้าถอยหลัง คงกะให้ “ติส” แต่คนดูอย่างผมเริ่มไม่ติสด้วย คือตรูเริ่มงงแล้วไง    สรุปตอนจบคือไม่รู้ใครเป็นผีใครเป็นคนหรือเป็นผีกันหมดทั้งเรื่อง อันนี้รบกวนไปติดตามดูกันเองในโรงเถอะครับพี่น้องประชาชน



สำหรับคะแนน รีวิวหนัง สุขสันต์วันกลับบ้าน Take me home ต้องยอมรับว่าจุดเด่นที่สุดและควรให้คะแนนมากที่สุดในหนังเรื่องนี้คือดารานำอย่าง “มาริโอ้ เมาเร่อ”  เพราะเล่นเป็น “แทน” ได้หวาดผวาสมจริง ทั้งสีหน้าท่าทาง อินเนอร์ออกมาเต็มๆ อันนี้ให้ 9/10 ในส่วนของ Special Effect ผี อันนี้ให้แค่ 6/10 พอ เพราะเน้นเสียงตุ้งแช่ มากเกินไป ส่วนผีถ้าไม่ได้หรี่ตาดูหรือเอามือปิดหน้าดู จะพบว่าจริงๆ แล้วไม่ได้น่ากลัวอะไรไปกว่าผีปกติทั่วไป แต่อาศัยเสียงดนตรีหลอนๆ  สลับกับตุ้งแช่  รวมทั้งการโผล่ออกมาแบบว่อบๆ แว่บๆ วูบๆวาบๆ เพื่อให้ดูน่ากลัว แต่พอรู้ทันเริ่มจับทางของผีได้แล้ว ก็จะเริ่มไม่กลัวล่ะ   สำหรับในส่วนของการดำเนินเรื่อง ผมให้ที่ 6/10 คือจริงๆ แล้วเนื้อเรื่องของหนังถือว่าไม่เลวนะ แต่ปัญหาอยู่ที่การดำเนินเรื่อง ที่เล่าแบบวนไปวนมา และหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็ไม่สมเหตุสมผลอะไรเลย  แม้จะทำใจไว้ก่อนแล้วว่าเป็นหนังผีแบบไทยๆ   แต่ก็ยังอดคิดไม่ได้ว่าทำไมไม่ทำออกมาให้สมจริงกว่านี้สักหน่อย  คือทำตัวเป็น “ผีไม่มีเหตุมีผล”  ไปได้ เช่น ฉากผีท่องคาถาไล่ผีแข่งกับพระ ฉากที่พระเอกความจำเสื่อม ไม่มีบัตรประชาชนแต่ทำงานในโรงพยาบาลได้ ฯลฯ  สรุปคะแนนรวมของหนังเรื่อง “สุขสันต์วันกลับบ้าน  Take me home” นี้ ผมให้  6/10  แต่ถ้าคุณเป็นแฟนคลับพี่โอ้  “มาริโอ้ เมาเร่อ”  ก็รีบไปดูกันเถิดครับ เพราะพี่โอ้แสดงได้ดีจริงๆ เข้าถึงอารมณ์มาก และมี 2-3 ฉากที่เห็นความขาวใสและหน้าอกหน้าใจของมาริโอแบบซูมกันจะๆ อย่างชัดเจน (เกี่ยวไหม 555)  แต่หากท่านมีงบประมาณจำกัด หรือ เล็งๆ หนังเรื่องอื่นๆ อยู่ หรือกำลังชั่งใจว่าจะดูเรื่องไหนดี  ผมขอแนะนำว่าให้กำตังไปดูหนังเรื่องอื่นก่อนดีกว่าครับ
 
 
อาจารย์บอม


ปล.ความเห็นที่ปรากฏอยู่ในบทความข้างต้น เป็นความเห็นส่วนตัวของข้าพเจ้าล้วนๆ    ท่านผู้อ่านมีสิทธิ์โดยชอบธรรม ที่จะเห็นด้วยหรือเห็นต่างครับ 

 


Ajbomb

About Ajbomb

นักหาเรื่อง นักเล่าเรื่อง นักเขียน นักแปล รักการสอน รักเด็ก รักสัตว์ รักธรรมชาติ รักษ์โลก

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

3 × 2 =

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติ HTML เหล่านี้ได้: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>